De maffe reiger

Afgelopen week verschenen er (weer) een aantal negatieve publicaties rondom Lex Immers. Lex reageerde op zijn beurt licht geïrriteerd door te vertellen dat hij het zat is om te pas en te onpas, op straat en in winkels, door supporters van alles toegewenst te worden. Te moeten uitleggen aan zijn kinderen waarom supporters van zijn club hem uitschelden. Kansloos.

Dat eerste doet ons inmiddels niets meer verbazen. Media schrijven maar wat graag negatief over Feyenoord. Feyenoord scoort namelijk en aangezien er bij Feyenoord altijd wat is, is het een geliefd onderwerp voor journalisten. Feyenoord is niet voor niks dé onmisbare voetbalclub van Nederland… Ook voor de media. Dat diezelfde media de voetbalkwaliteiten van Lex blijven afkraken is irritant. Niemand hoeft een Feyenoorder of wat dat betreft Lex zelf nog te vertellen dat hij – op z’n Rotterdams – “voor geen poot ken voetballuh”. Technisch is hij zéér zwak en afronden is – to say the least – niet zijn specialiteit. Steeds vaker lezen wij echter op internet hele scheldkanonnades van ‘supporters’ van Feyenoord aan het adres van Lex gericht. Kansloos!

Sinds wanneer zitten wij Feyenoorders te wachten op technisch-begaafde-hoogstaande-voetballers? Lex beukt, sleept, zwiert en rent de poten uit z’n lijf. Soms als een kip zonder kop, maar hij is allang niet meer de slechtste speler van het veld. Natuurlijk mist hij kansen, maar in tegenstelling tot de rest creëert hij ze wel. Nee, dat nieuwe Legioen dat Feyenoord heeft aangetrokken dat systematisch eigen spelers en eigen stadion afkraakt, uitfluit en blijkbaar zelfs vrot-scheld in de supermarkt komt mij de neus uit!! Feyenoord-onwaardige als je het mij vraagt, en over een paar seizoenen zie je ze niet meer bij de club. Zodra ze een nieuwe hobby of uitje hebben gevonden zijn ze pleite… een gebroken club achterlatend. Zeg niet ‘dat doen Feyenoorders niet’, nog geen 25 jaar geleden was het stadion gewoon wekelijks helemaal leeg. Het is frustrerend om als trouwe Kuipganger deze tendens te moeten waarnemen. Een aantal jaren geleden was het ondenkbaar als een Feyenoorder De Kuip of een willekeurige speler zo negatief benaderde. Dan kon je gelijk een paar stompies krijgen. Er is namelijk niets beters en mooiers dan De Kuip. Natuurlijk kan De Kuip iets beter worden, maar het staat al lichtjaren voor elk ander stadion in de wereld. Net als Lex.

Ik vloek ook als die maffe reiger weer, voor de zoveelste keer, een kans voor open doel mist. Net als bij elke andere speler, maar als ik bij de training (mijn supermarkt) ben dan is het een schouderklopje, “kom op goos, volgende keer beter”. Ik weet dat Lex niet de beste voetballer is, maar dat was Paul Bosvelt ook niet toen hij naar Feyenoord kwam. Lex bezit niet de kwaliteiten voor het Nederlands Elftal, maar who gives a fuck? Als ik Lex zie scoren en als hij als enige speler in de selectie de moeite neemt om dit te vieren met de supporters dan denk ik: Jij snapt het. Als Hagenees heeft hij misschien wel zo’n rare reiger op zijn rug staan, maar was Lex op Zuid geboren wastie voor Feyenoord geweest!!!

Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Steun je eigen club. Haat de rest.

Geen woorden. Maar daden!

Hoe lang pikken we de criminalisering nog?

Voetbalsupporters zijn tuig en uit-fans moeten niet meer toegelaten worden bij wedstrijden, aldus Joost Eerdmans. Celtic-fans goten zich vol met alcohol om daarna ongestoord te gaan rellen, aldus de Spits. En als we ChristenUnie-Kamerlid Gert-Jan Segers moeten geloven, gaat het elke week compleet los bij voetbalwedstrijden. Wanneer stopt de demonisering van voetbalsupporters?

Foto: lunaticnews.nl

Dertien jaar ga ik nu naar Feyenoord. In de beginjaren wat minder dan nu, maar sinds een jaar of acht, negen, vrijwel alle thuiswedstrijden en daarna ook veel uitwedstrijden. Eerst op Vak J, een rustig vak, later op het beruchte Vak S en nu al weer een aantal jaren op Vak X, achter de goal, door m’n vader wel eens de ‘jongenstribune’ genoemd. In die dertien jaar heb ik me maar één keer bedreigd gevoeld: toen politieagenten met getrokken wapens in de entree van het Maasgebouw stonden om de woedende meute weg te drijven.

Natuurlijk, er werd wel eens gereld en er vlogen wel eens stenen rond De Kuip. De eerste keer dat ik dat zag ging ik pas heel kort naar wedstrijden. Dat was bij Feyenoord – Fortuna Sittard in 2001, toen een enorme groep supporters na de, verloren, wedstrijd het Maasgebouw opzochten. Daar begreep ik toen weinig van, maar in de jaren daarna stond ik regelmatig zelf voor dat gebouw m’n woede over de geleverde prestaties en vooral het, in onze ogen, falende beleid van de clubdirectie te uiten. Altijd geweldloos. Ik kan ook helemaal geen stenen gooien.

Soms gebeurt er wat bij voetbal, zoals na Feyenoord – Kuban Krasnodar eerder dit seizoen, toen ME’ers een vader en zoon het ziekenhuis in sloegen. Verkeerde plaats, verkeerde moment, of symbolisch voor een dieper probleem? Ik denk dat laatste. Voetbalbond KNVB en de clubs zetten sinds een paar jaar in op ‘normalisatie’; de relatie tussen politie en supporters moet ‘normaliseren’. Dat klinkt nobel, maar de uitwerking is vooralsnog geweest dat er meer verplichte buscombi’s zijn opgelegd, politiegeweld is toegenomen en daarmee ook de frustraties tegen die agenten. Politieagenten die een vriend van me aanspreken op een trip naar het buitenland met wat Feyenoord-vrienden, en dat ze overwegen “ook maar een mannetje te sturen om jullie in de gaten te houden”. Agenten die je nooit gezien hebt maar bij je voor en achternaam noemen. Agenten die onschuldige supporters met geweld van de tribunes willen verwijderen. De spanning tussen politie en supporters neemt juist toe, van normalisatie is helemaal geen sprake.

Het ‘videoteam’ van de politie brengt voor, tijdens en na wedstrijden supporters in beeld. Iedereen wordt gefilmd en gefotografeerd, schuldig en onschuldig. (foto: lunaticnews.nl)

Boos kan ik dan ook worden als ik lees dat het weer de voetbalsupporters waren die het allemaal deden. Jaja, dat tuig, kaal, getattoeerd en natuurlijk strak van de dope – allemaal! Vaders en zonen kunnen niet meer samen naar het stadion! Nu doe ik dat dus al dertien jaar maar het aantal incidenten dat we hebben gezien is op één hand te tellen. En aangezien vaders en zonen zomaar het ziekenhuis in geslagen kunnen worden door ME’ers, waarvan ik weet dat er sommige zélf onder invloed zijn van drugs, gezien hun enorme pupillen en kauwende wangen, geloof ik eerder dat politie het onveilig maakt dan supporters.

Maar toch, het zijn de supporters die alles doen. Daarom moeten uit-fans maar verboden worden bij wedstrijden, als Joost Eerdmans. Begrijpt hij niet, los van de absurde populistische inhoud van z’n uitspraken, dat dit pragmatisch gezien niet gaat werken? Dat er dan juist meer uit-supporters tussen het thuispubliek gaan zitten, zoals we nu gedwongen worden te doen bij Ajax – Feyenoord? Dat onveiligheid misschien juist wel toeneemt met zijn maatregel? En begrijpt CU-Kamerlid Segers niet dat voetbal de schatkist jaarlijks miljoenen euro’s oplevert? Natuurlijk, politie-inzet kost geld, maar met de hoge salarissen en daarbij horende belastingafdracht, ticketverkoop enzovoort, gaan er jaarlijks miljoenen euro’s via voetbalclubs naar de staatskas.

De vraag is nu: wanneer stopt de criminalisering en demonisering van voetbalsupporters? Hoe lang pikken we absurde buscombi’s naar clubs NEC, Go Ahead Eagles en Cambuur nog? Hoe lang accepteren we nog dat er politiefuiken worden opgezet om ons uit gemeentes te weren? Dat er snelwegen worden afgezet om ons tegen te houden? Dat je een platte lat in je nek krijgt als je te kritisch bent tegen ME’ers? Dat politici en media ons wegzetten als de criminelen? Dat je een stadionverbod riskeert als je je eigen club wilt zien spelen tegen de aartsrivaal? Dat politieagenten je privéleven en vakanties kennen en je daarop aanspreken?

Hoe lang pikken we het nog?

Dat het ook anders kan bewijst Celtic op haar clubsite, waar ze zich uitspreekt tegen de behandeling van haar eigen supporters in Amsterdam.  

 

Bron: Leven met Feyenoord

Waarom Feyenoord in Rood/Wit speelt!

Naar aanleiding van het eerste deel van onze zoektocht hebben we echt onwijs veel respons gekregen vanuit alle hoeken. Waarvoor veel dank! Een groot aantal theorieën en verhalen kregen we binnen. Een beknopt overzicht van de leukste theorieën uit de reacties op het eerste artikel waar we (even) naar gekeken hebben:

1. Bolton Wanderers: Een huidig journalist/blogger voor Sportgeschiedenis.nl,  Jurry van Vooren, is in 1996 gepromoveerd op zijn club ‘Feyenoord’. Deze scriptie staat online en hierin is de navolgende passage geschreven; De clubkleuren werden ook meteen veranderd: vanaf dat moment betrad Feyenoord in de bekende rood-witte shirts met zwarte broek de vele voetbalarena’s. Het shirt was oorspronkelijk afkomstig van de Engelse Bolton Wanderers.”

Er ontbreekt bij deze essentiële zinsnede helaas een bronvermelding. Het is de originele bron voor veel andere vermeldingen op internet. Omdat we er vanuit gaan dat een doctorandus zijn scriptie niet bij elkaar fantaseert, hadden wij deze theorie gebombardeerd tot ‘speerpunt’. Hier komen we dus uitgebreid op terug!

2. “Tijdens de rondleiding door De Kuip vertelde de gids dat het rood wit is, omdat de dames die de shirts moesten maken dit voor twee clubs moesten doen. Ze hadden voor zowel rood als wit te weinig om shirts te maken voor twee clubs. Dus hebben ze het samengevoegd tot wat vandaag de dag nog altijd het rode shirt van Feyenoord is.”

Een mooie theorie, maar dan zou er dus nog een club moeten zijn in de regio die in Wit/Rood speelt. We hebben deze theorie vluchtig gecontroleerd, maar bij de club is hierover niets bekend.

3. Een andere mooie theorie is het verhaal over de socialistische revolutie(s) van 1917 in Rusland. Het kamp Rood (socialisten) tegen het kamp Wit (tsaar aanhangers). Zou ons shirt daarvan een afgeleide zijn? Het clublied is tenslotte ook van communistische aard, kameraden!

Hoewel Nederland begin 1900 communisme zeker een opkomende politieke stroming was is er geen aanleiding te vinden in de boeken dat de Feyenoorders van toen ‘politieke beesten’ waren. U moet namelijk weten dat de eerste Feyenoorders allen bewoners waren van Rotterdam-Zuid. Op Zuid woonden arbeiders die van de eilanden (Hoekse Waard, Flakkee + Zeeland) en Noord-Brabant kwamen. Dit is ook terug te vinden in de straatnamen op Zuid die, niet toevallig, bijzonder veel gelijkenis vertonen met plaatsnamen op de eilanden. Daarnaast trekken omgekeerd elke 14 dagen nog altijd super veel supporters uit Brabant en Zeeland naar De Kuip toe. Kortom: De kans dat de bewoners op Zuid beheerst werden door een politieke ideologie uit de verre Sovjet Unie is klein. Lees: Wat de boer niet kent… dat vreet hij niet…

Een stapje terug

Voor we onze speerpunt-theorie gaan doornemen willen we een klein stapje terug doen: Hoewel de reden voor het Wilhelmina-shirt bekend werd gemaakt in ons vorige bericht, wisten we van de Geel/Zwarte strepen van Celeritas dan weer niks terug te vinden (moet gezegd: ook niet naar gezocht). De archivaris van Sportclub Feyenoord, ‘ome’ Henk van der Stoep, wist hier wel degelijk licht op te schijnen: Volgens de overlevering was de keuze voor Geel/Zwart eenvoudig: “Dat was in die periode de mode…” Hoe simpel kan het zijn? Een prachtige oneliner anekdote! En wij ondertussen Ajax altijd maar wegzetten als modebewuste mooiboys…

1911 Celeritas Elftalfoto

The Bolton Wanderers Hoax

Laten we voorop stellen dat wij geen contact hebben gehad met Jurryt van Vooren over zijn scriptie. Jurryt heeft tenslotte een overzicht gedestilleerd uit het archief van Feyenoord en dus gingen we direct naar de bron! Voor het zover was leverde de stelling dat het Feyenoord-shirt van Bolton af komt een levendige discussie op. Hoewel Bolton Wanderers een oude club in Engeland is, waren de prestaties in die tijd niet echt je-van-het. In de periode dat Feyenoord, Feyenoord werd speelde Bolton zelfs tweede divisie. Daarnaast hadden ze in de jaren ervoor slechts twee maal een FA Cup finale gespeeld… en allebei de keren verloren. Niet echt een club om ‘trots’ op te zijn dus… en al helemaal niet om je aan te spiegelen. Toch?

Bij het archief Sportclub Feyenoord mochten we bij wijze van hoge uitzondering onderstaande documenten inzien die de connectie met Bolton Wanderers verklaren:

Klik op de foto’s voor een groter formaat!

Bovenstaande officiële correspondentie uit 1996 van Feyenoord laat ons zien dat clublegende Fred Blankemeijer met eenzelfde zoektocht als ons bezig was in dat jaar. Hij suggereert dezelfde theorie als ons voor wat betreft het kopiëren van een Engelse club. Hij vraagt aan The Football Association of ze kunnen achterhalen welke Britse voetbalclub rond die periode ook in Rood/Wit speelde. Reactie komt via de afdeling Public Affairs (een soort klantenservice), die zegt dat ‘Arsenal, Nottingham Forrest, Stoke en misschien nog wel een paar clubs in Rood/Wit speelden’. Bolton Wanderers had echter een 100% match volgens deze man. Bolton bevestigd vervolgens naar Feyenoord dat ze ook in Rood/Wit hebben gespeeld. Vanaf dit moment is ‘het’ geschiedenis geworden.

Waar gaat het dan mis? De beste man van de Football Association die de vraag beantwoordt zegt het eigenlijk natuurlijk zelf al: veel clubs speelde erin! Hij suggereert vervolgens een exacte match te hebben. Wij kiezen er echter voor om niet zomaar de suggestie van een vreemdeling aan te nemen. Dus onderzochten we zelf via welke clubs er voor 1913 allemaal in Rood/Wit speelde. Het geluk wil dat iemand, dit al voor ons had gedaan! Een lijst:

Elftal 1914Sunderland in Feyenoord-Jerseys 1885 - 1886

Niet zomaar een paar clubs dus! Wat volgt voor ons is een stukje voetballogica waar zelfs Johan Cruijf geen speld tussen zou kunnen krijgen: De Feyenoorders van 1912 waren echte voetbaljongens. Al jaren geldt in de voetballerij de term: “Als je wint heb je vrienden”. Dat zal begin 1900 niet anders zijn geweest. Clubs die winnen krijgen aandacht. Als we dan de eerder genoemde lijsten ‘kampioenen’ erbij halen zien we dat Aston Villa (waar de kleuren van Wilhelmina niet geheel toevallig vandaan kwamen) samen met Manchester United én Sunderland een dominante factor waren in het Engelse voetbal. Toeval of niet? In het seizoen 1912 – 1913 werd Sunderland kampioen van Engeland… Een competitie die in de Nederlandse kranten enorm veel aandacht kreeg in tekst en beeld!

Onze nieuwe speerpunt-theorie is dan ook de volgende: De eerste Feyenoorders hebben uit het nieuws vernomen dat Sunderland kampioen van Engeland is geworden/ging worden en men heeft hierop de clubkleuren gebaseerd. Dit in combinatie met een oude foto, begeleidende tekst of de toen al populaire voetbalplaatjes (in kleur !!!!) die verstrekt werden bij pakjes sigaretten maken het af. Het is wellicht wat suggestief, maar het is in onze ogen allemaal een stuk plausibeler dan de suggestie van Public Affairs (die trouwens met Arsenal én Stoke twee clubs opnoemde die nooit in Rood/Wit hebben gespeeld).

Laten we eerlijk zijn, de kans dat het onbekende Bolton Wanderers de bron van het Rood/Wit was is in dit licht bezien zo goed als nihil. Kan het dan zijn dat Rood/Wit simpelweg de mode was van 1912? Is het United? Of is het juist Sunderland, een club oude warme banden met Feyenoord, die ons op het Rood/Wit bracht? Of, of, of… heeft het nattevingerwerk van de FA medewerker en de nalatigheid van Jurryt van Vooren om echt onderzoek te doen ons voor altijd toch aan Bolton Wanderers verbonden?

100% zeker gaan we het nooit weten, want het officiële cluborgaan in de periode 1912-13 rept met geen enkel woord over de kleuren wijziging… en alle Feyenoorders die deze opmerkelijke switch hebben meegemaakt zijn helaas niet meer onder ons. We blijven onverminderd onze zoektocht doorzetten, en mochten we de herkomst achterhalen gaan we deze op zeker met jullie delen!! Tot zoverre…

Wise Men say,
only fools rush in!
But I can’t help,
falling in love with you!!!

SAFC Sunderland - Feyenoord, Hand in Hand. Kameraden!