Respect voor het verleden. Vizier op de toekomst.

“Wij willen de beste toekomst voor Feyenoord”, wellicht inmiddels een bekendere oneliner dan de titel van dit stuk. Daar is natuurlijk geen speld tussen te krijgen. Elke Feyenoorder wil de best mogelijke toekomst voor zijn of haar club, zou je denken. Inmiddels vele maanden na het HNS debacle blijkt steeds vaker dat toenmalige voorstanders eigenlijk ook wel wisten dat HNS een dramatische toekomst voor de voetbalclub Feyenoord zou betekenen. Gelukkig werd dat plan dan ook aan alle kanten getackeld. Nooit meer kampioen is tenslotte nog veel erger dan drie keer in veertig jaar. Pijnlijk maar “nooit meer” dat was echt de prognose geweest met HNS. HNS was slecht. De manier van presenteren helemaal dramatisch, want de cijfers waren zo slecht dat men niet inhoudelijk wilde reageren, maar slechts zich beriep op “onderbuikgevoelens en emotie”. Wat mij wellicht nog het meeste stak van allemaal was dat Feyenoord de bouwgigant VolkerWessels had uitgekozen. VolkerWessels een Amersfoorts bedrijf, dat ging nog wel. Op hun beurt hadden ze echter ene Roberto Meijer aangesteld als Architect… Een Amsterdammer. Gaan daar je nekharen al niet van overeind staan? Mijnes wel!!

Hoe dan ook; heden ten dage lijkt het erop dat de spreekwoordelijke ‘lei’ weer schoon is. Hoewel Feyenoord met een gigantische kostenpost aan ontwikkelingskosten werd opgescheept van dat slechte plan werden er geen consequenties aan deze mega-blunder verbonden. Gek is dat wel, maar in mijn optiek niet echt een probleem. Van fouten moet je tenslotte leren en niemand is foutloos. Om die reden heeft Feyenoord dan ook het zogenaamde ‘verkenners Trojka’ naar voren geschoven. De verkenners moeten volgens Feyenoords eigen jaarverslag 2012 – 2013 “De weg naar HNS plaveien”. Dat is dan weer wel een beetje gek, want iedereen is het inmiddels uniform eens dat HNS weinig goeds voorspelde voor de voetbaltak. Dat is toch waar iedere Feyenoorder voor komt. Is het niet?. Anyway; in de praktijk lijkt het erop dat de verkenners zich meer focussen op de best mogelijke toekomst voor Feyenoord, en dat vind ik fijn! Vizier op de toekomst dus! In dat kader wil ik de verkenners dan ook verblijden met een stukje club-geschiedenis. Van fouten moet je tenslotte leren, opdat je ze niet nogmaals maakt!

In 1934 waren de originele Feyenoorders met eenzelfde vraagstuk opgezadeld. Het terrein aan Den Kromme Zandweg sprong, in tegenstelling tot De Kuip trouwens, volledig uit zijn voegen op wedstrijddagen. Gammele noodtribunes werden al enige tijd ingezet om de gigantische aanloop van bezoekers te kunnen herbergen. Dat kon zo niet langer en dus schreef, oh de ironie, het toenmalige bestuur de architect van het Olympisch Stadion aan (Jan Wils, red.) om de eerste schetsen voor het Stadion Feijenoord te maken. U snapt het al: Dat was een Amsterdammer. En daarover is een verslag van de ledenvergadering der Feyenoord-voorvaderen in 1934 heel duidelijk:

Als Rotterdam iets tot stand wilde brengen waarmee ze – eerlijk gezegd – Amsterdam de ogen wilde uitsteken, moest het bestuur niet met een Amsterdamse architect aankomen

Ledenvergadering Feijenoord anno 1934 t.a.v. nieuw stadion.

“De architect van het Olympisch Stadion Jan Wils had op uitnodiging van het bestuur in 1934 al de eerste schetsen voor het Stadion Feijenoord gemaakt, maar Jan Wils was een Amsterdammer. Voor de ledenvergadering van Feyenoord was dit geen aanbeveling. De leden die zich tot tolk maakten van enig Rotterdams onbehagen over de eventuele keus van een Amsterdamse architect wilden niet van chauvinisme worden beschuldigd, maar als Rotterdam iets tot stand wilde brengen waarmee ze – eerlijk gezegd – Amsterdam de ogen wilde uitsteken, moest het bestuur niet met een Amsterdamse architect aankomen. Niet alle leden waren even bekend met het Olympisch Stadion, maar sommigen herinnerden zich dat Feijenoord voorzitter Van Zandvliet het bouwwerk van Wils eens een ‘onding’ had genoemd. Wils werd beleefd bedankt en het Rotterdamse architectenbureau Brinkman en Van der Vlugt kregen de opdracht. Nu het toch Rotterdammers moesten zijn, konden ze maar beter meteen de beste nemen.”

Anno 2013 was het weer zover: Feyenoorders riepen wederom het bestuur van de club terug en de Amsterdammers met hun ‘onding’ werden (weer) terug naar Amsterdam gestuurd, net als in 1934. Alleen in tegenstelling tot 1934 bleek het nu mogelijk dat dezelfde Amsterdammer weer met een plan komt. Tot overmaat van ramp is dit plan nog erger dan het vorige: In zijn plan gaat De Kuip tot op de grond tegen de vlakte. Pijnlijk, maar als het Feyenoord een betere toekomst geeft dan moet dat maar… Echter wat hij er voor in de plaats ziet is wederom een ‘onding’ zoals de legendarische voorzitter Van Zandvliet zou zeggen. Een stadion dat werkelijk waar alle aspecten die De Kuip uniek maken en Feyenoord de unieke sfeer bezorgen aan gort helpt:

  • Geen overhangende tribunes
  • Lange afstanden van tribune tot de veldlijnen
  • Arena-achtige hellingshoeken van de tribunes
  • Gebroken tribunes door een catering-ring

Onze Feyenoord-voorvaderen liggen te rillen in hun kisten, laten we er niet voor zorgen dat ze zich omdraaien in hun graf!

FRFC roept clubbestuurders op!

Alles waar De Kuip voor staat zal verdwijnen. Dat moeten we toch niet willen? Begrijp ons niet verkeerd, feitelijk gezien mogen wij hier niks van vinden, maar toch doen we het wel. Wij als supporters mogen ons eigenlijk geen Feyenoorder noemen, want wij maken geen onderdeel uit van de club. Dat was in 1934 wel anders toen de club nog een club was waar niet een enkeling het voor het zeggen had, maar de leden. Wellicht breekt dit nu Feyenoord op, want wij zijn geen lid. En ook geen onderdeel van de directie. Toch vinden wij ons Feyenoorders, en vinden wij dat jij dat ook bent. Bij gebrek aan een leden-platform die de clubcultuur beheert en laat evolueren lijkt het erop dat het een stuk moeilijker is om de club de juiste koers te laten varen. Dat blijkt natuurlijk ook wel uit de recente geschiedenis, niet alleen sportief maar ook bestuurlijk zijn er nog al wat decepties en veranderingen geweest. Laten we eerlijk zijn: Niet ten goede van de club. Want 3 keer kampioen is 40 jaar. Dat kan echt niet.

En dus roepen wij de Feyenoorders van nu met klem op wederom deze Amsterdamse inmenging in de geschiedenis van onze club een halt toe te roepen. Onze Feyenoord-voorvaderen liggen te rillen in hun kisten, laten we er niet voor zorgen dat ze zich omdraaien in hun graf! Een Amsterdams stadion in Rotterdam is wellicht de grootste smet op de geschiedenis van onze club. Dat wilde men in 1934 niet. Dat moeten wij ook nooit willen!

Wij zijn Feyenoord Rotterdam. Wij hebben Amsterdam helemaal niet nodig. En al helemaal geen onding uit Amsterdamse geesten.